WEEK 4
Baziel maakt het heel goed. Zo
goed zelfs dag ik besliste om
elke dag een klein toertje te
wandelen rond onze wijk. Hij
geniet met volle teugen en ik
geniet mee, want we kunnen weer
eindelijk samen op stap.
Intussen zijn wij aan ons huisje
begonnen met de grote werken
(vloeren uitbreken, muren
kappen, verwarming
vernieuwen,…). Het is nu handig
dat hij reeds leerde in een
‘bench’ zitten. Vroeger liep
Baziel altijd vrij rond en kon
hij via een luikje in onze tuin.
Na zijn operatie moest hij van
de DA in een kooi om hem zo
weinig mogelijk
bewegingsvrijheid te geven. Even
wennen voor hem en ons, maar
blijkbaar ligt hij graag in zijn
bench. Als hij in huis vrij
rondloopt, gaat hij er soms
vanzelf in liggen. Volgens mijn
zus ligt dat aan het feit dat
honden zich daar veilig in
voelen. En we kunnen er met de
werken ook goed gebruik van
maken. Zo kan hij niet gekwetst
worden wanneer we met stenen en
kruiwagens sjouwen.
WEEK 5
We hebben Baziel gewogen. Hij is
toch een drie kilo verdikt. Hij
weegt nu rond de 30 kg. We
zullen ons best moeten doen om
hem niet te veel tussendoortjes
te geven, want de DA vond het
heel belangrijk dat hij zijn
gewoon gewicht bleef behouden om
de spieren die nu na enkele
weken al heel wat verzwakt zijn,
niet te veel te overbelasten.
De wonde aan de zijkant van de
bil is heel mooi genezen. Het
haar groeit al terug. De wonde
dicht bij zijn staart had een
raar kleurtje vond ik. Het zag
er aan de uiteinden nogal
paars-rood uit. Toen ik er een
klein beetje op duwde kwam er
vuil vocht uit. Dus alles
ontsmetten met isobetadine.
Je kon nu aan beide uiteinden
een klein gaatje zien. Hopelijk
geneest dit snel. Ik denk direct
aan wat Boda is overkomen en
hoop dat Baziel niet het zelfde
te wachten staat. Niet nu we
volgende week op controle mogen
gaan. Ik begin al wat nerveus te
komen voor die dag. Je weet maar
nooit!
WEEK 6
Donderdag 3 april mag ik
op controle. Ze willen hem niet
onmiddellijk voor de 2e maal
opereren. Deze week eerst de
controle en volgende week dan de
2e operatie. Jammer, want ik heb
vakantie en die loopt af op het
einde van deze week. (Buiten de
vaste schoolvakanties kan ik
geen extra dagen vrij krijgen).
Nu kan ik er opnieuw niet bij
zijn om Baziel naar zijn
operatie te rijden en moet ik
mijn ma nog een keer aanspreken.
Gelukkig staat zij altijd voor
ons klaar !
We hebben de indruk dat Baziel
soms struikelt over zijn
voorpoten. Die werden ook zo
enorm belast de laatste weken.
We zullen dat bij onze controle
melden. De gaatjes bij de wonde
die ontstoken was, gaan dicht
met een korstje, maar wanneer je
er ook maar lichtjes aankomt,
vallen de korstjes af en zijn de
gaatjes weer zichtbaar. Gelukkig
is het morgen zover. We kunnen
alles navragen. Baziel ligt er
alvast niet wakker van!
1e
controle: 3 april 2008
Niet zo’n goed nieuws voor onze
Baziel. Op de genomen foto’s van
zijn heupen is duidelijk te zien
dat de bouten los aan het
komen zijn, waardoor het
heupbeen meer tijd nodig heeft
om te helen.
(Zie foto 003 +
004)
Hierdoor is er nog een kleine
spleet te zien tussen zijn
heupkom en zijn heupbeen en dat
moet eerste helemaal dicht voor
zijn volgende operatie.
Het goede nieuws is dan wel dat
de bouten niet nog meer los
kunnen komen. Ze zullen zo
blijven zitten. Nog drie
weken rust vooraleer we
verder kunnen. We mogen hem
absoluut niet met de andere
honden van mijn zus of ma laten
spelen en hij mag ook niet los
lopen.
Ik ben zodanig ontgoocheld van
het nieuws dat ik er liefst met
niemand meer over praat. Vandaar
dat ik zolang wachtte om ook
jullie het nieuws te geven.
Maar ja, dat helpt toch niet en
we moeten verder. (Voor de hond
is het een heuse stap, zo’n
operatie, maar voor de baasjes
is het dat ook.)
2e controle: 3
weken later op 30 april
Door het slechte nieuws van
vorige keer, was ik vergeten na
te vragen om ook eens de
voorpoten te controleren, daar
hij nog altijd soms zomaar over
zijn voorpoten valt. (zie ook
week 6) En dit is er nog niet op
verbeterd. Mijn man zegt dat ik
het me inbeeld, maar ik vind het
maar raar. Daar de DA toch
foto’s moet nemen van zijn
heupen, kunnen we gelijk foto’s
laten maken van zijn voorpoten.
CONCLUSIES:
De rechterheup is heel
goed genezen nu. Alles is prima.
Mijn hartje jubelt van vreugde.
De linkervoorpoot is
perfect in orde. Maar
rechtervoorpoot de vertoont
al artrose. Minder goed
nieuws dus. We moeten de
rechterpoot in het oog houden
want de artrose kan/zal
toenemen. In het ergste geval
kan er een klein stukje bot
afbreken (door de wrijving) en
dan moeten ze dat stukje
operatief verwijderen. Als ik de
DA vraag hoe we dat moeten
opvolgen, vertelt hij ons dat we
moeten letten op hoe hij beweegt
tijdens het wandelen. Als hij
met zijn hoofd telkens mee
omhoog hinkt terwijl de
rechtervoorpoot verplaatst
wordt, dan is het zover. Het kan
echter een lange tijd duren
voordat het zover is. We zullen
zien hé…
Doordat Baziel nu eigenlijk al 1
jaar en 2 maanden is, is de
slaagkans voor zijn tweede
heupoperatie niet hoog genoeg om
die uit te voeren. ( hoe ouder
je hond, hoe minder de
slaagkans). De DA raadt ons dus
de tweede operatie af. Hij zegt
dat Baziel nu 3 goede poten
heeft en dat het wel zal gaan.
Als je hem ziet lopen, is het
trouwens niet meer zoals vroeger
toen hij mankte. Nu loopt hij
recht, alleen de
linkerachterpoot (de kant die
niet werd geopereerd) zet hij
wat schuiner. Maar hij heeft er
zelf geen last van, wat hij voor
de operatie wel had.
Voor ons start vanaf nu de
revalidatie met een
wandelschema. Per week mag hij
telkens 5 min. langer wandelen.
Dus week 1: elke dag 5 min.,
week 2: elke dag 10 min, week 3:
elke dag 15 min, enz…
We zijn blij dat alles nu even
achter de rug is en hopen dat
zijn voorpoot het lang blijft
uithouden.
Achteraf gezien ben ik blij dat
ik de operatie heb gedaan en ik
zou het zeker opnieuw doen als
je ziet hoeveel je hond
verbetert.
|
-
002
004